Review BEECH by CamielMusic.nl

Album recensie: CUDA – Beech

Huzza! CUDA is terug en dat is heel fijn nieuws!

CUDA - bandphoto (Mobile)

De band die bekend staat om hun enorm energieke cowpunk sound heeft wel een redelijk grote verandering moeten ondergaan. De nieuwe frontman, Jeroen Strous, laat gelukkig horen dat er eigenlijk vrij weinig is veranderd aan de unieke stijl die deze band steeds laat horen! Nadat de mannen in 2013 een volledig album te hebben uitgebracht was het nu uiteraard tijd voor een EP. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Uiteraard sta ik er ook weer voor open om dit te horen en erover te schrijven! Na hun zeer eigen versie van een nummer van Carboon, ‘T Gevaor’ om precies te zijn, keek ik zeer zeker uit naar hun eigen nummers.

Te beginnen met ‘Cockadoodledoo’. Lekker kalm, een stel kakelende kippen en een haan wat krijst, is het daarna gewoon gas geven zoals we CUDA ook kennen. Deins nergens voor terug! Er zit een heel catchy deuntje in, vanwege de banjo, en natuurlijk een stuk waar iedereen aan mee kan doen, dit komt mede door de energieke samenzang die zeker eruit springt. Goed begin!!! ‘Buckskin Joe’ start met een fijne knal op de drums, gierende gitaren en een uitnodigende ‘HEY’. Verder zingt Jeroen waarschijnlijk door een megafoon waardoor het geheel toch, logischerwijs, een hele andere sound krijgt! Ook dit is zo’n nummer waar alles gegeven wordt en ook écht keihard kan worden gerockt! Gierend gitaarwerk, een uithaal en een drumpartij: dé start van ‘Benzidrine Dragsterboy’. Daarna is het een en al gas geven en keihard rammen! Zonder twijfel het snelste nummer van de EP en ik zie hier zonder meer een flinke mosh pit onstaan (mocht deze nog niet geweest zijn….). Nummer 4 is ‘Bourbon Boogie’. Logischerwijs dienen de heren ook soms een kleine ‘pauze’ te pakken. Deze track is een stuk rustiger maar qua stijl zal het nooit veranderen. Je proeft CUDA - BEECH EP Cover (Mobile)(leuke woordgrap al zeg ik het zelf) dat hier wat bluerock in zit en ook die stijl past goed bij de heren. Tevens… Een orgel? Wow nice!!! De afsluiter ‘Bad Man’ begint met weer wat uptempo gitaren en een lekker ritme op de drums. Naarmate het nummer vordert wordt het ook steeds beter en beter. Wat ook al bij de eerste track op viel is de samenzang en hier is dat ook een hele dikke plus! Rauw maar zo vol energieke rock sound. Hier is de punk wellicht iets op de achtergrond verdwenen maar het maakt dit alles niet minder CUDA. Geen rust, het blijf knallen, het is top!

CUDA mag blij zijn met deze 5 nummers. Het is een afwisseling van die heerlijke punk met vleugjes rock én ook wat blues erbij. Het is niet om even rustig te luisteren want je zult er absoluut niet op stil kunnen zitten of laat staan: stil staan! Het is vaak moeilijk om na een verandering in een band, zeker een zanger, om dan sterk terug te komen/door te gaan. Deze mannen doen het gewoon! Ik sluit af waarmee ik begon: HUZZA!

No Comments

Leave a Reply